اګر تو ماه باشی

لابد من هم خورشیدم

تو با عطر نقره ای ات فخر می فروشی ومن همچنان در حسرت کسوف یا خسوفی دیګر می سوزم

شاعر این شعر عباسعلی اسکتی یکی از همکلاسی هام

این شعر از کتاب : بی راهه هم راهیست

برگشتم  ولی با یه کوله بار خستگی از امتحانام   روزمره گیهای زندگی 

 غزل دلتنگی

هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم
با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم
اندوه من انبوه تر از دامن الوند
بشکوه تر از کوه دماوند غرورم
یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است
تنها سر مویی ز سر موی تو دورم
ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش
تو قاف قرار من و من عین عبورم
بگذار به بالای بلند تو ببالم
کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم

رویا دیدن، تنها بهانه یست برای با تو بودن‌های همیشگی‌....!!! من 

 و تو، در باران آمدیم، درست در زیر دلتنگی‌‌های هق هق، سکوت و

 انزوای شب‌های خواب مانده..... من و تو، از جاده‌های تنهایی‌ تا پر

 رنگ‌ترین اغوش‌های خیالی، سینه به سینه شدیم..... ترانه‌هایت به

 من جانی دوباره دادونفس‌هایم به تو شاید امیدی تازه...... تو آمدی

و من نیز هم، نه در خیال تنها، رویای ما، جنس حقیقت بود، واقعیتی 

 که می‌دانم که میدانی، هست.....!!! من تا همیشه تو را نفس

میکشم، حتی اگر گاهی به یاد بیاوری مرا خوب من...!!!

یغما گلرویی

بیا واز خیر خواندن خواب و تعبیر ترانه ام بگذر
تو که از بادیه ی بادها برنمی گردی
دیگر چه کار بهکار عطر گلاب گریه های من داری ؟
بگذار شاعری
در این سوی سیاهی مدام خواب تو را ببینید
مگر چه می شود ؟
چه می شود که هی بگویم بیا و نیایی ؟
من به همکلامی با کاغذ
و همین عکس سیاه و سفید قاب خاتم راضیم
تو رضایت نمی دهی ؟
باور کن گریستن تقدیر تمام شاعران است
کوچه را ببین
هنوز آن غول زیبا در مهتابی خاموشی خود می گرید
آنسو ترک زنی تنها در غربت آینه
و این سو شاعری از اهالی آفتاب
دیگر بهکجای ابرها بر می خورد
که من هم بی امان برای تو ببارم ؟
می بخشی ! گلم
همیشه می خواستم بی علامت سوال برایت بنویسم
اما اضطراب تپش های ترانه که مهلت نمی دهد
دیگر برو ! بانوجان
دل نگران هم نباش
شاخه ی شعر هیچ شاعری
در شن باد بغض و شب بیداری ریشه نخشکانده است
من هم پیش از پریدن پروانه ها نخواهم مرد
قول می دهم فردا
کنارهمین دفتر خیس منتظرت باشم
در هر ساعت از سکوت ترانه که بیایی
مرا خواهی دید
قول می دهم

یغما گلرویی

خاطره ای در درونم است. چون سنگی سپید در درون چاهی. سرستیز با آن ندارم , توانش را ن...یز... برایم شادی است و اندوه... در چشمانم خیره شود اگر کسی آن را خواهد دید. غمگین تر از آنی خواهد شد که داستانی اندوه زا شنیده باشد. می دانم خدایان انسان را بدل به شیئی می کنند , بی آن که روح را از او برگیرند. تو نیز بدل به سنگی شده ای در درون من تا اندوه را جاودانه سازی...! خاطره ای در درونم است .

رؤياي آشنا 

با تيشه خيال تراشيده ام تو را *** در هر بُتي كه ساخته ام  ديده ام تو را

از آسمان به دامنم افتاده آفتاب؟ *** يا چون گل از بهشت خدا چيده ام تو را

هر گل به رنگ و بوي خودش مي دمد به باغ *** من از تمام گلها بوييده ام تو را

رؤياي آشناي شب و روز عمر من! *** در خوابهاي كودكي ام ديده ام تو را

از هر نظر تو عين پسند دل مني *** هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را

زيبا پرستيِ دل من بي دليل نيست *** زيرا به اين دليل پرستيده ام تو را

با آنكه جز سكوت جوابم نمي دهي *** در هر سؤال از همه پرسيده ام تو را

از شعر و استعاره و تشبيه برتري *** با هيچكس بجز تو نسنجيده ام تو را 

قیصر امین پور

به خانه می رفت/با کیف/و با کلاهی که بر هوا بود / چیزی دزدیدی؟!/مادرش پرسید:دعوا کردی باز؟/پدرش گفت؟وبرادرش کیفش را زیرورو میکرد/ بدنبال ان چیزی/که در دل پنهان کرده بود/تنها مادر بزرگش دید/ گل سرخی را در دست فشرده کتاب هندسه اش/وخندیده بود.

دلم از همه چیزو همه کس گرفته

گرفتاری های زندگی هر چقدرهم که سخت باشه گذراست میگذره .

ولی یه چیزایی هست که ادمو داغون میکنه و.......

فقط اینو میدونم ادما هر چقدر که به همه دروغ بگن نمیتونن به خودشونو دلشون دروغ بگن.

غزل محال

تو قله خیالی وتسخیر تو محال

بخت منی که خوابیوتعبیر تو محال

ای همچو شعر حافظ وتفسیر مثنوی

شرح تو غیر ممکن وتفسیر تو محال

عنقای بی نشانی و سیمرغ کوه قاف

تفسیر رمزو راز اساطیر تو محال

بیچاره ی دچار تو را چاره جز تو چیست؟

چون مرگ ناگزیری وتدبیر تومحال

ای عشق  ای سرنوشت من  ای سرنوشت من!

تقدیر من غم تو وتغییر تو محال

شعر از قیصر امین پور

خاطره

با گریه های یکریز
یکریز
مثل ثانیه های گریز
با روزهای ریخته
در پای باد
با هفته های رفته
با فصل های سوخته
با سالهای سخت
رفتیم و
سوختیم و
فروریختیم
با اعتماد خاطره ای در یاد
اما
آن اتفاق ساده نیفتاد

شعر از قیصر امین پور